Praktijkexamen energiewerk (Over stromen, rozen en een hallo)

Praktijkexamen energiewerk (Over stromen, rozen en een hallo)
16 juni 2012 Francois Borowy

De afgelopen week heb ik geen blog geschreven omdat ik een weekend met Tim naar Londen was. Uiteraard had ik mij voorgenomen om te zoeken naar momenten, situaties waarover ik in deze blog zou kunnen schrijven. Daar hoefde ik niet zoveel voor te doen. Die werden op een presenteerblaadje aangereikt. Ik kan wel zeggen dat met name het reizen een enerverende belevenis was waarbij het met name de terugreis een soort praktijkexamen energiewerk opleverde.

 

Om te beginnen liep onze heenreis door de storm 2 uur vertraging op. Opvallend was de berusting, de rust die heerste onder de mensen. Het leek er op dat de reizigers zich heel snel konen neerleggen bij de overmacht van de natuur. Hoe anders verliep onze terugreis. 5 minuten voor de geplande vertrektijd zat iedereen nog te wachten op het boarden. Plotseling verscheen de gezagvoerder van de vlucht aan de balie met de mededeling dat het vliegtuig niet ‘vliegwaardig’ was. Dat leidde tot de nodige commotie, met boze mensen. Prachtig om te zien wat er met diverse mensen gebeurde. De donderwolken om hun heen en op die manier de gezagvoerder ‘intimiderend’. Zijn reactie was heel rustig en ‘gegrond’. Prachtig het probleem bij zijn ‘aanvaller’ latend. En ikzelf? Opvallend rustig heb ik het verhaal aangehoord en al pratend met medereizigers de sfeer geprobeerd luchtig te houden. Bij de omcheckbalie waren we echter nogmaals toeschouwer bij een zelfde tafereel. Ook hier de nodige commotie. Mensen die hun standpunt al hadden ingenomen.  “Ik ga stampij maken als ik niet weg kan vanavond”. Kortweg de stemming werd aardig gezet. De eigen gedachten en daarbij behorende houding leverden een tegengesteld effect op. Duidelijk geen sprake van ‘rapport’ zullen we maar zeggen. Resultaat dan ook nul komma nul.

De volgende ochtend konden we normaal vertrekken, tenminste dat dachten we. Toen het vliegtuig in beweging kwam, kwam ook een passagier op de laatste stoel, een uitgezette asielzoeker, in beweging. We werden opgeschrikt door een enorm geschreeuw en gehuil om niet te hoeven vertrekken. Enige paniek in het vliegtuig uiteraard. De adem stokte bij verschillende mensen. Wat kun je doen in zo’n situatie? Een vertrekkend vliegtuig houd je ook zo maar niet even tegen, toch?

Hij heeft een uur lang de reis voorzien van een hartverscheurend geschreeuw en gehuil. Mijn eerste reactie was om te gaan stromen op mijn eigen kleur. De kleur die mij rust en vertrouwen geeft. Daarna mezelf afschermen door rozen om mij heen te plaatsen (een beproefde energiewerk-visualisatie! ) waardoor ik uit zijn verhaal kon blijven. Mijzelf concentrerend op mijn eigen energiestroom kon ook ik weer een beetje tot rust komen en mijn emoties niet laten beheersen door het gehuil en geschreeuw van deze arme man. Er ontstond toen ruimte voor mij om de man, zonder oordeel, op wezensniveau,  een ‘hallo’ geven. Hem op die manier laten merken dat hij wel degelijk werd gezien, hem mijn positieve gedachten te zenden en het vertrouwen toe te wensen op een goede afloop.

Vlak voor de landing was hij in slaap gevallen, uitgeput als een baby die al zijn emoties eruit heeft gegooid. Hopelijk heeft mijn energiewerk hem een beetje geholpen om tot rust te komen.

Hoe zet jij bewust jouw energie in, in het dagelijks leven?

Comments (0)

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*